Skip to content

RAFEL

een exclusief interview

Wonen in Loo, stemmen in Huissen

Middelwaard

In de tuin van Martien Reijers en Mirjam Grob met de Rijn haast aan je voeten, de zon op je toet, een kopje koffie onder handbereik en voorbijvarende schepen als een steeds wisselend uitzicht lijkt genieten de overtreffende vorm van genot. Zo puur, zo stil is de Middelwaard, ooit een eilandje in de Rijn, nu de woon- en werkplek van Martien, Mirjam en hun twee zonen.

Koeien met smaak

Martien Reijers en Mirjam Grob runnen in de Middelwaard een biologisch boerenbedrijf. Een koppeltje koeien voor het vlees en daarnaast de oesterzwammenkwekerij als belangrijkste inkomstenbron. Mirjam vertelt: “Een aantal keren per jaar laten we een koe slachten. Het vlees gaat rechtstreeks in pakketten naar onze klanten. Het is puur biologisch; de dieren lopen het hele seizoen in ruime sappige weilanden vol kruiden en krijgen als dagelijkse aanvulling oesterzwammensteeltjes. Ze zijn er gek op en komen altijd op een drafje aanrennen als ik de kruiwagen de wei inrijd. Door hun mineralen en sporenelementen vormen de steeltjes een prima toevoeging aan het normale rantsoen.” Mirjam wijst op het koppeltje koeien dat zich net tegoed doet aan een frisse wei. “Hoe lekker ze de oesterzwammensteeltjes ook vinden, een nieuwe kruidige wei bevalt nog beter.” 

Vlees of groente

Martien: “We staan momenteel een beetje in tweestrijd of we het aantal koeien gaan uitbreiden of dat een verdere investering in het zelf vermeerderen van het broed van de oesterzwammen een betere keus is. Met onze manier van bedrijfsvoering roeien we wat tegen de stroom in. De meeste oesterzwammenkwekers specialiseren zich steeds meer als louter plukbedrijf, terwijl wij er juist alles aan doen om het hele proces in de hand te krijgen. Op het vermeerderen van het broed na, doen we alles al zelf. Dat betekent het maken van de voedingsbodem, gepasteuriseerd stro, waarin later de zwammen groeien. Vervolgens het enten van de voedingsbodem met het broed, het laten doorgroeien met het mycelium en uiteindelijk het oogsten van de zwammen. Natuurlijk kost dat veel tijd en energie, maar deze bedrijfsvoering sluit aan bij onze manier van denken. Dat is biologisch, liever nog willen we biologisch dynamisch werken.”

Snel en schoon

Het kweken van oesterzwammen is een bewerkelijk proces. Martien: “Na 30 jaar heb ik het kweekproces redelijk in de vingers. Al blijft het een natuurproduct dat op elke weersverandering reageert en waarbij alles, de luchtvochtigheid, de hoeveelheid zon, de temperatuur invloed heeft. De verschillen tussen dag en nacht zijn soms groot. Heel warme zomers of echte kou in de winter, die extremen in het weer, zijn het moeilijkst te hanteren. Binnen het hele kweekproces blijft er altijd één moment echt spannend. Dat is als de schone, gepasteuriseerde en al geënte voedingsbodem in de kweekzakken wordt gestopt. Dat heel korte moment is het gevoeligste onderdeel in het proces. Snel en schoon werken is de remedie om het risico van vliegjes en onkruidschimmels bij de teelt te verminderen.”

Kleurig

Als je de bakjes met veelal kleine, beschadigde en vaak wat onooglijk aandoende grijze oesterzwammen uit de supermarkten op je netvlies hebt, zijn de oogstruimten bij Martien en Mirjam een ware openbaring. Naast de meer gewone grijze zwam kweekt het echtpaar zwavelgele oesterzwammen. Een kleurige aandachtstrekker in een lekker gerecht. Net als de grijze evenknie nooit in aanraking geweest met meststoffen, bijvoedings-, ontsmettings- of bestrijdingsmiddelen, wel met veel liefde en aandacht gekweekt. 

Wonen in Loo, stemmen in Huissen

Martien en Mirjam wonen in Loo, gemeente Duiven, maar vragen hun paspoort in de gemeente Lingewaard aan en stemmen ook aan de overkant van het water. “Hoe dat zit? Het is niet zo ingewikkeld, we gaan even terug in de tijd” zegt Martien. “Rond 1600 ontstond in de toen nog vlechtende Rijn (de rivier vormt zich door middel van kanaaltjes die in elkaar overgaan en elkaar kruisen, als de strengen van een vlecht) een eilandje. In latere publicaties wordt het eiland ‘De Bessem’ genoemd. Tussen het Pruisische en het Cleefse gebied was bepaald dat de eilanden in de Rijn tot het Ambt Huissen behoorden. Dat gold ook voor ‘De Bessem’. In de loop der tijd raakte het eiland tegen de Loose kant bij Duiven ‘aangezand’. Een grenscorrectie heeft er nooit plaatsgevonden en daarom maakt de Middelwaard nog altijd deel uit van de gemeente Lingewaard. De geschiedenis vertelt ook dat er vanaf 1836 tot rond 1900 in de dan op de Middelwaard gevestigde steenfabriek stenen gebakken werden. Rond 1940 was er sprake van een zandoverslag vanuit schepen.” De boerderij waar Mirjam en Martien in wonen is een gemeentelijk monument uit ca. 1850. De T-boerderij is met de voorgevel gericht op de Rijn en met de stalzijde op de dijk. De beste plek is voor de boer en boerin: koffiedrinken aan de Rijn.

Interesse om je gasten eens op oesterzwammen te trakteren? Kijk voor openingstijden huisverkoop op de website.

Nog meer ontrafelen?

Megchelen

Nico Wissing

Zijn leeftijdgenootjes wilden piloot worden of brandweerman, een enkeling misschien zelfs wel astronaut. Zo niet Nico Wissing. Die droomde van een wereld vol bloemen en planten, van vogeltjes en insecten.

Lees meer »
Babberich

Ben Speijdel

Hij heeft niets nodig behalve zijn tekenpen, de computer en oeverloos veel geduld. Letterlijk elk detail van de begraafplaats wordt nauwgezet weergegeven. Geen detail mag hij missen.

Lees meer »
's-Heerenberg

Van druif naar wijn

Waren de zomerse temperaturen van 2019 voor de één wat teveel van het goede, Leon Masselink kneep zich in de handen. De lange warme droge periode belooft veel goeds in druivenland.

Lees meer »